Kalendarz adwentowy

Poszliśmy do sklepu, a tam mikołaje, bombki czekoladowe i kalendarze adwentowe.

- Mniam mniam – powiada Mateusz – moje ulubione kalendarze adwentowe!

- Uhu – na to ja – ale do świąt Bożego Narodzenia trochę czasu jeszcze zostało…

- Ale ja bym tak chciał ten kalendarz! Mogę mogę?

- No, dobra – mówię.

A potem z kalendarzem adwentowym, marcepanem, piernikami i chałwą dla ludzi oraz kilogramem marchwi i selera dla królika wracamy do domu.

- Mam kalendarz adwentowy – poinformował Mateusz Piotra – i zaraz go zjem.

- Kalendarz adwentowy… - zadumał się Piotr.

- Z tego co wiem, zawartość kalendarza adwentowego zjada się w adwencie – mówię.

- W jakim adwencie? – zapytuje Mateusz.

- W okresie oczekiwania na Boże Narodzenie, dziecko – powiadam.

- Ej tam! Nie szkodzi, zjem jedną małą czekoladkę – mówi beztrosko dziecko.

- Kalendarz adwentowy wymyślili luteranie w Niemczech – odzywa się Piotr – dla dzieci, żeby ćwiczyły siłę woli i wytrwałość w czasie adwentu, jedząc każdego dnia grudnia od 1. do 24. jedną czekoladkę.

- No już może w to bardziej nie wnikajmy... – Mateusz na to –  A tę czekoladkę to ja sobie teraz zjem!