Hel

Nie zdziwiło mnie szczególnie, gdy Mateusz oświadczył:

- Mamo, pomyślałem, że, kiedy dorosnę, może będę pracować w fokarium. Będę karmić i tresować foki, opiekować się nimi...

- Dobrze, synku – powiedziałam.

- To wtedy musiałbym mieszkać w Helu, tak? – zapytał żwawo.

- Pewnie tak – odparłam.

- Tylko jest mały problem – zasępił się i nieco posmutniał.

- Ale jaki? – zaniepokoiłam się.

- Jak to jaki?! Przecież tu nie ma kina! Jak ja będę tu żyć bez kina!?