Zimna Zośka

Dzisiejszy dzień, zwany dniem Zimnej Zośki, z racji tego, że są to imieniny Zofii i z tego, że w połowie maja (nie wiedzieć czemu) pogarsza się pogoda, spędzam z dwoma chłopcami: Mateuszem i jego najlepszym przyjacielem, Kamilem. Bo właśnie dziś są Mateusza urodziny i z tej okazji idziemy Mateusz, Kamil i ja na pizzę. Zimno jest i pada deszcz, właściwie dokładnie jak te osiem lat temu, kiedy to Mateusz przyszedł na ten świat. A potem idziemy do domu. Chłopcy bawią się pojazdami kosmicznymi oraz królikiem i słuchają muzyki z Gwiezdnych wojen. Twierdzą, że wszystko robią razem i tak samo.

- Szkoda, że nie możemy zamieszkać razem – mówi Mateusz.

- No, szkoda – to Kamil.

- Nie martwcie się – na to ja – możecie się spotykać, kiedy będziecie chcieli.

- Ale to nie to samo – martwi się Mateusz – a przecież mam duży pokój i łóżko duże. Kamil się zmieści. To może, jak przyjdzie twoja mama – proponuje przyjacielowi – ty się schowasz w łazience i mama pomyśli, że już poszedłeś.

- Dobra, możemy tak zrobić – bez wahania zgadza się Kamil.

W ręce Kamila wpada „lista przyjaciół”, którą zrobił Mateusz:

- Ej, lubisz Kubę? – pyta oburzony – przecież nam dzisiaj dokuczał!

- Już go skreślam – woła Mateusz i skreśla z „listy lubienia” Kubę

Kamil zachęca Mateusza, żeby przystąpił do zuchów:

- Ale musisz wiedzieć, że harcerze w czasie wojny pomagają żołnierzom. Jakby się zdarzyła wojna, będziemy walczyć - mówi bojowym głosem.

- No dobrze, trudno – wzdycha mój syn.